Blijf uit de dode hoek, zeggen truckers maar daarmee draaien ze de boel om.

Vandaag weer een dode gevallen door -dit keer- een buschauffeur die iemand over het hoofd ziet. In de reacties op dit stukje zag ik iemand melden "Blijf uit de buurt van vrachtwagens en bussen, want we zien jullie niet altijd" en dát schoot me verkeerd. Er is zelf een site hierover: www.dodehoek.nl.

Ik vind dat men hiermee de verantwoordelijkheid omdraait. Als je je met een voertuig over de weg beweegt waarmee je niet kunt zien of je iemand dood rijdt, dan hoor je niet op de weg. Zo simpel is dat. Kijk wellicht dat dit vroeger een argument was, maar tegenwoordig zijn er voldoende technische hulpmiddelen om ervoor te zorgen dat de chauffeur wél ziet wat er zich naast zijn voertuig bevindt. Als die technische hulmiddelen niet benut worden dan hoor je m.i. niet op de weg. Dat zou de opstelling moeten zijn.

De eerste chauffeur die één van mijn kinderen om rijdt omdat deze zich in de dode hoek zou bevinden die laat ik persoonlijk in de hel branden.

#Gelukspoppetjes… geloof jij erin? Ik ben wat sceptisch daarin maar…..

Ik kreeg afgelopen Vaderdag van mijn kinderen een paar gelukspoppetjes, net zoals hier op het plaatje (niet deze, dit plaatje heb ik gewoon gegoogled, maar net zoiets). Het verhaal is dat ze geluk brengen en dat ze dan vanzelf weg gaan als ze hun werk gedaan hebben.

Enfin, ik heb ze aan mijn huissleutels hangen. Vier stuks.

Een paar weken geleden ging ik naar Kopenhagen voor een conferentie. Ik kon wel gaan vliegen maar ik koos ervoor om met de motor te gaan. Het was er mooi weer voor en de voorspellingen waren goed.

De avond voor vertrek was ik bezig de motor te bepakken. Ik wilde een "spin" om de motor doen maar kon de andere kant niet goed zien. Ik dacht dat de haak ergens omheen zat dus ik liet 'm los… nou hij zat dus niet vast en de ijzeren haak vloog me recht in het gezicht. Toeval wilde dat ik mijn lenzen niet in had maar mijn bril op had. De haak ketste tegen mijn bril, die niet eens stuk ging, en toen door om mijn voorhoofd waar toch best een diepe winkelhaak ontstond net boven mijn wenkbrauw! Had ik mijn bril niet opgehad dan had ik die haak in m'n oog gehad….

en nou komt het…. er is één van de gelukspoppetjes weg……

En? was de motor nou op tijd klaar voor de toer van zaterdag?.

Ehh nee. De onderdelen waren niet binnen, die kwamen dus pas op zaterdagochtend. Véél te laat natuurlijk om met de leidscherijn-toer mee te rijden. Helaas. Goede nieuws was wel dát ze binnen waren want dinsdag (morgen inmiddels) moet ik met de motor naar Kopenhagen om drie dagen lang met geeks en nerds door te brengen :)

Enfin vanochtend belde de motorzaak dus dat bij de spullen die geleverd waren de verkeerde remblokjes zaten. Damn. De oude waren echt op dus daarop naar Kopenhagen rijden was écht geen optie. Andere blokken vinden is nog niet zo makkelijk want deze blokken komen eigenlijk alleen voor op mijn niet-zo-heel-gangbare motor en bovendien zijn op zaterdag zowat alle motorzaken dicht. Hmm…. uitdaging.

Ik besloot MF in te schakelen en postte daar een stukje over wat er aan de hand was. Redelijke kans dat iemand me kan helpen want MF is met haar 94.580 gebruikers een ruime pool van overwegend behulpzame motorrrijders.

En inderdaad, direct al kwamen er tips en na een tijdje meldde Ruud Groeneveld van RG-Tuning dat hij ze had liggen én dat zijn zaak gewoon open was. Enige downside: het was helemaal in Almere…

Zelf had ik echt geen tijd om te gaan want vanwege heel dat Umbraco gedoe heb ik maar één werkbare dag deze week dus dan moet je zowat de hele week in die dag proppen… Gelukkig zijn motorrijders een uiterst behulpzaam volkje dus al snel vond ik iemand bereid om even die blokken op te halen (thnx BeKa). Eind goed-al goed.

Morgen naar Kopenhagen! Yeehaa!

Wanner post je weer een blog vroeg @StefanMennes gisteren.

Nou…. het is inderdaad alweer een tijdje rustig hier, en dat terwijl ik met zo'n goede moed verherbegon met het bloggen… Het is niet dat er niks gebeurt is hier, sterker er is een heleboel gebeurt. Teveel..

Misschien weet je dat ik met een aantal mensen jaarlijks een motorweekendje organiseer via Motor-forum.nl. Dit is alweer het vijfde jaar dat we dat doen. Het gaat niet alleen om dat weekend zelf maar ook alle pre-meets met mensen die mee willen, het voorrijweekend (checken van routes) kortom we zijn er zowat door het hele jaar veel mee bezig. Nou ja met vlagen dan.

Tot aan dit jaar hebben we min of meer schadevrij alle toertjes kunnen rijden en is het alleen maar leuk geweest. Tot aan dit jaar…. De score voor dit jaar is helaas schokkend te noemen:

• dodelijk ongelijk (inhaal manoeuvre, frontaal op auto)  bij voorrijweekend
• ernstig ongeluk met rug letsel (verremd in een bocht, frontaal op auto)
• motor totallos bij uit de bocht vliegen
• kop-staart botsing twee motorrijders
• te dicht achter een auto, bij plotseling remmen auto onderuit (ikzelf)

en allemaal, niet één uitgezonderd….. zélf gedaan……

Ik heb wel eerder overwogen te bloggen over de dood van René, of over het ongeluk van Pieter, of Stefan, of…….. maar ik wilde óók bloggen dat ik ondanks alles toch erg fijne motorweekenden meegemaakt heb. Dat contrast kon ik niet in een stukje gieten… ik doe nu min of meer een poging maar dat lukt evengoed niet echt…

Dus.

Vrijdag is als het goed is mijn eigen motor weer klaar, ik zal daar zeker wat over schrijven. En volgende week ga ik naar Kopenhagen, lekker meeten met mede (umbraco) ontwikkelaars en veel leren. En lol hebben. Zal ik zéker over bloggen.

Ik hou van de nacht, de rust en de veiligheid van de nacht. Het liefst ga ik er dan op uit, op de motor, en dan zo snel mogelijk weg van de stad, de natuur in. Naar de Kempen, de Veluwe of… en daar draai ik m'n hand ook niet voor om, even naar Luxemburg rijden. Ben je ook zo hoor.

Ga in gedachten even met me mee…beeld je even in; we rijden dus door een gebied met veel natuur. We genieten van de nachtelijke rust; niemand op straat, de weg vrijwel voor jezelf. Bossen en velden links en rechts… De koplampen banen zich een weg door het duister, een laag boven de grondse nevel licht op en maakt vredig ruimte om ons erdoor te laten, om ons achter met een rood oplichtende werveling na te zwaaien. De koele nevel brengt de geuren van de omgeving rechtstreeks en ongefilterd in onze helmen, de neus in… dennenbossen, mos, grasvelden. We zitten er middenin.

Midden in een bebost stuk maken we een stop. De motor gaat uit en tikt nog wat na…tik…tik…tik.. In de verte horen we een uil. De wind ruist zachtjes door de boomtoppen en verteld het verhaal van de nacht. Zachtjes ritselt er wat.. loopt er een egel? of een muisje? Na een paar minuten zijn je ogen gewend aan het donker en blijkt dat de maan en de sterren voldoende licht bieden om het mystieke van de bossen te zien. Sommige mensen vinden het eng dat je niet kunt zien of er iemand in het duister naar je staat te kijken, maar andersom is ook waar… stél dat er iemand staat dan ziet'ie ons ook niet. De deken van de nacht beschermt iedereen. Licht is pas eng. Maar wees gerust, er staat niemand. Echt niet. 

We besluiten weer op te stappen. We hebben niet gepraat en dat moet ook niet. Met een brom komt de motor tot leven. Het licht doet even zeer aan de ogen, en daar gaan we weer. Terug naar huis. Over een paar uurtjes gaat de wekker en moet er weer gewerkt worden.

Een groep (ex) astronauten wil dat NASA weer naar de maan gaat, maar waarom?.

Dit schrijven ze in een open brief die vandaag op verschillende sites opduikt. Kijk weet je, ik zal de eerste zijn die roept dat ruimtevaart prachtig is enzo, "to boldly go where no man has gone before" en ook alle techniek die erbij betrokken is, de power van de raketten en het avontuur… maar toch stiekem vraag ik me af.. wát willen we nou eigenlijk op de maan? In de jaren 60 was het natuurlijk pure prestige, Amerika versus Rusland, snap ik allemaal, maar dat lijkt me nu niet echt een drijfveer. Maar wat dan wel? Op de maan is niets te halen toch? Ja, lees je dan "de maan als tussen station onderweg naar Mars". Natuurlijk.

Maar wat moeten we dan op Mars? Het is een bud-eind vliegen, dus te ver voor een tripje, en permanent daar wonen? Zonder dampkring niet echt realistisch.

Nee volgens mij kunnen "we" "ons" geld wel beter besteden heden ten dage.

Qingming Festival, ofwel graftombedag, klinkt minder gezellig als 2e paasdag….

Ik werk samen met een chinees bedrijf, voor het ontwikkelen van software. Vaak heb ik contact met deze mensen via skype of msn en hoewel dat meestal natuurlijk over werk gaat ben ik ook altijd wel geïnteresseerd in de mensen zelf want die cultuur is echt zó anders!

Dit keer had ik een van deze mensen aan de chat en ik vertelde hem dat wij in Nederland maandag a.s. niet werken omdat het dan 2e paasdag is. Jian vertelde me daarop dat zei ook vrij zijn aanstaande maandag. "oh ja?"zei ik "maar toch geen Pasen zeker?" (maar dan in engels he :). "Nee, wij hebben tomb sweeping."… Meteen tikte ik dat in google en kwam zo kwam ik op deze wiki-pagina terecht: Qingming Festival, en dat bleek inderdaad te zijn wat hij bedoelde.

Het doel van deze "feestdag" is dat je op bezoek gaat bij het graf van je voorouders. Ik vroeg nog of het om je eigen voorouders gaat of om de voorouders van het Chinese volk maar het gaat dus inderdaad om je eigen voorouders. Eigenlijk best mooi. Ik ben zelf sinds mijn opa's en oma's overleden zijn nooit meer bij hun graf geweest… misschien moet ik dat toch eens doen. Soort van respect ofzo.

Misschien wat saai maar toch weer een blog over Blitz!
Wat is het toch een lekker dier!
Voordeel van een nét wat oudere puppy is dat ze dus al zindelijk is, YES!!!
Poepen doet ze tijdens het uitlaten, plassen meestal terug in de tuin. Maar alles beter dan in huis!
De nachten gaan ook prima ondertussen. Geen tot amper gejank of wat dan ook, even als ik net naar boven ben maar dan is het klaar.

Ze is erg gericht op mij, ik kan geen pas verzetten of ze staat naast, achter, onder me en dat is soms wel lastig. Met uitlaten wil ze ook liefst bij mij in de buurt zijn tot frustratie van de kinderen. En als ik maar even naar de wc ga of even boven was ophangen of zoiets blijft ze piepend of in ieder geval starend naar de plek waar ze me het laatst gezien heeft achter tot ik weer terug ben en dan is het net of ik UREN weggeweest ben!

Ondertussen ook maar een iets kleinere riem gekocht en een nieuw zachter speeltje want dan blijft mijn slof misschien heel :)
Heerlijk dat jonge honden gedrag; het speelkwartier! Als een dolle achter alles aan wat op dat moment voor handen is, rug krom om een enorme spurt te trekken, voor al buiten kun je dat heel mooi zien. In een spurt achter wegwaaiende blaadjes aan in de tuin.  Grommend op een bot sabbelend alsof het de grootste vijand is die je kunt treffen.

Puck raakt langzaam aan ook gewend aan haar nieuwe vriendin. Buiten daagt ze haar nu steeds vaker uit om mee te gaan spelen, mooi om te zien. Binnen mag ze niet binnen een bepaald 'kader' komen dat Puck zelf bepaald en ook voor ons niet altijd even duidelijk is laat staan voor Blitz. Maar het gaat goed en ook Puck is steeds meer gericht op Blitz.

De bank blijft haar plek, helaas….. we zijn nu wel aan het leren haar te laten wennen aan haar mandje/kussen maar als ze de kans heeft hupt ze zo de bank weer op. En ze springt tegen alles en iedereen op, dus je hoort hier steeds 'foei Blitz, laag'.  Maar ze pikt dingen wel snel op maar ja, eigenwijs is ze ook!

Het konijn vindt het allemaal maar zozo, zou ik ook vinden als ik om de haverklap zo'n spitse snuit in mijn kooi zie!  hahaha

Gisteren wel een domme blondjes actie van mij; Roland was al met Puck aan het ballen en wij zijn daar later met Blitz achteraan gegaan, lekker lopen dollen en rennen met Blitz mee en weer naar huis. Tja…………. sleutels kwijt :((( Dus konden we weer terug het park in e alles afzoeken……… en ik heb ze helemaal zelf weer teruggevonden!!! pffffffffff

Zie hier foto's van Blitz eerste dag bij ons :)

Gisteren hebben we Blitz opgehaald. Het is werkelijk een prachtig beestje! Helemaal enthousiast kwam ze op ons af, likte onze gezichten af wat Maud dus echt niet leuk vond maar Pim des te meer.  Na even kennisgemaakt te hebben en wat dingen als geld, hondenpaspoort en voer uitgewisseld te hebben zijn we de auto ingegaan. Blitz was zo enthousiast dat we het niet aandurfden haar achterin de auto te doen en dus heb ik haar op schoot gehouden. Onderweg nog even gestopt en daar maakte ze dan ook meteen kennis met het fenomeen riem, dat kende ze dus nog niet ;)

Thuis aangekomen de kennismaking met Puck. Nou eeehhh, die toonde niet heel veel aandacht voor het beestje maar trok zich meteen wat terug. Blitz was ondertussen op onderzoek uit en sprong steeds op de bank. Dat had ik al door bij het ophalen, dat heeft ze daar dus 4 maanden lang mogen doen. En ook al wil ik dat eigenlijk niet dat kunnen we op dag 1 natuurlijk niet meteen aanpakken :S
De kinderen hebben we na een poosje maar even naar buiten gestuurd want die fokte het beestje helemaal op. Daardoor kon Blitz wat tot rust komen en heeft ze even tegen mij aan liggen slapen, ja op de bank!

Toen ze daarvan wakker was maar eens uitgelaten en je raad het al, onderweg deed ze niets en toen we binnenkwamen plaste ze binnen ….. handig!
Tja en verder heeft ze goed gegeten en gedronken en niet meer in huis geplast.

Vannacht was ze behoorlijk pieperig, Pim en ik werden er wakker van en Pim vond het erg zielig. Uitgelegd dat ze daar toch doorheen moet maar toch maar even gaan kijken en dus stond ik om 1.30 uur poep op te ruimen (blergh wat stonk dat zeg) met een hijgende en likkende Blitz op mijn rug en in mijn nek en ene Puck die al die drukte niet begreep! Daarna heeft Blitz het droog gehouden en is het piepen ook wel wat minder geworden, gelukkig.

Puck toont steeds wat meer interesse, liet een paar keer even duidelijk zien dat zij de baas is in huis, rangorde bepaling. Buiten houdt ze Blitz goed mee in de gaten; Puck loopt meestal los en Blitz alleen nog maar vast maar toch merk je dat Puck erg op haar gericht is.

Ik heb nu een schaduw in huis! Ben al een paar keer bijna over haar gevallen. Ondertussen nu dus gestart met de banktraining; ze mag nu alleen maar op 2 dekentjes liggen die ik er neer gelegd heb en ze mag niet meer tegen de leuning aan staan. (ja de eerste krassen waren al zichtbaar). Een consequent FOEI zal het moeten doen. Nu de kinderen nog instrueren. En natuurlijk staat er een mandje maar daar heeft wel Puck ene poging tot liggen in gedaan maar Blitz vindt het niets dat rare ding!

Pim is helemaal door het dolle, is zelf een jonge hond en kan er geen genoeg van krijgen. We moeten hem enorm afremmen. Floor vindt het helemaal geweldig en doet het ook heel goed, Is heel rustig naar Blitz toe (tja dat is Floor sowieso)  zegt luid en duidelijk FOEI als ze iets niet wil en duwt hem keurig weg. Maud weet het allemaal niet, vindt het wat overweldigend en houdt niet van al dat gelik en gedoe aan haar lijf. Maar ze vindt het boven alles wel heel erg leuk, dat wint nog!

En tjee zeg wat is Puck GROOT :)